รีวิวป้าแทม Tamron 17-50 f2.8 VC จ่ายเท่าไหร่ เอ็งก็ได้เท่านั้น นั่นแล

รีวิว Tamron 17-50 f2.8 VC

ช่วงนี้ก็ไม่ทีราบว่าเกิดอาเพศอันใดกับค่าเงินบาทไทย เงินบาทนี่แข็งกันแบบน่าแปลกใจ ผมเองก็ไม่ได้รู้เรื่องเศษฐกิจอะไรมากมาย แต่ที่กระทบหน่อยก็คงเป็นอุปกรณ์ถ่ายภาพนี่แหละที่ราคาถูกลง โดยเฉพาะสินค้าหิ้วทั้งหลายที่เราเรียกกันติดปากว่า ประกันร้าน และนั่นก็เป็นที่มาของรีวิวฉบับนี้ เพราะเจ้าของบล๊อกนั้นทนเห็นราคาอันยั่วเย้าของป้าแทม Tamron 17-50 f2.8 VC อดใจไม่ไหว อั้นมานานพอเห็นราคาแล้วเกิดเสียง ผึง ขึ้นในหัว เดินไปกดเงินส่งให้เจ้าของร้านอย่างว่าง่ายทีเดียว

ประสบการณ์การใช้งานเลนส์ Zoom อื่นๆของผมนั้นก็มีเพียงเลนส์ kits 18-55 VR ติดกล้องเท่านั้น (นอกนั้นจะเป็น Prime ซะมากกว่า) เพราะฉะนั้นคงจะเปรียบเทียบกับตัวอื่นไม่ได้ แต่เอาเป็นว่าความรู้สึกแรกที่หยิบออกจากกล่องก็คือ ทำใม แม่งหนักจังวะ  แต่อาจเพราะที่มันหนัก ทำให้หลอกตัวเองว่าเป็นโปรขึ้น 150% เลยทีเดียว

สำหรับการรีวของผมก็ขอเขียนเป็นข้อๆ ละกัน เอาแบบบ้านๆ นะ พอดีไม่มีตังค์เอาแบบโรงแรมๆ ตึ่งโป๊ะ !

ข้อดี

1. คม ใส ภาพสวย F2.8 แยกฉากหลังออกจากแบบได้

อันนี้อาจจะเพราะใช้แก้วที่มีคุณภาพดี (แหงละ ประกันศูนย์ตั้ง 18k) เรื่องโบเก้ผมโอเคนะ เพราะแยกไม่ค่อยออกว่าสวยไม่สวย มันเบลอเยอะผมเหมาว่าสวยหมด (อารมณ์เหมือนจีบสาวในผับตอนเมา) สีสันก็สวยสดใส อันนี้ต้องบอกว่าป้าแทมทำได้น่าพอใจฮะ

2. ราคาเทียบกับค่ายอื่น คุณภาพงาน

คุณภาพต่อราคาถือว่าโอเคสำหรับราคา ได้ 2.8 ตลอดช่วง วัสดุอาจไม่ได้เทพมากมาย แต่ก็ได้เมาท์เหล็ก การออกแบบเลนส์แบบยึดหดอาจมีฝุ่นบ้างแต่คงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

3. โพกัสเร็วพอสมควร กันสั่นยอดเยี่ยม

แม้จะกระโชกโฮกฮาก รุนแรง ดิบและเถื่อนเหมือนพระเอกหน้าเหี้ยมไปบ้าง แต่ก็ยอมรับว่าความเร็วถือว่าน่าพอใจ เรื่องโฟกัสที่สลัวผมยอมรับได้ โดดยรวมคือดีกว่า Kits ติดกล้อง ส่วนระบบ VC ของแทมร่อนนั้น แม้จะเสียงดังและกระตุกแบบรู้สึกได้ แต่ก็แลกมาด้วยภาพที่นิ่งแบบน่าพอใจเลยแหละ (ที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดน่าจะมาจากเลนส์ 70-300 VC ที่ได้รับคำชมจากตากล้องทั่วโลก)

ข้อเสีย

1. F2.8 คม แต่โฟกัสเข้ายาก (เฉพาะจุดโฟกัสที่ไม่ใช่จุดกลาง)

ผมนั้นชอบจัดองค์ประกอบภาพโดยใช้จุดโฟกัสรอบๆ (ใช้ D5100 จ่ะ) มีหลายทีที่โฟกัสติดแต่ไม่ชัด จะว่า Front/Back ก็ไม่น่าจะใช้ เพราะระยะชัดมันไกล และเพราะถ้าตอนโฟกัสเข้ามันก็คือเข้า (ปัญหานี้อาจเพราะ User Error เองก็ได้ และ D5100 นั้น น่าจะมีจุดโฟกัสแม่นๆ ทีเดียวคือจุดกลาง) วิธีแก้ตามที่อ่านๆในเว็บคือให้เลี่ยงไปใช้ F4 (แล้วตรูจะซื้อ 2.8 มาเพื่อ!) หรือบางทีผมก็ใช้ Focus แบบ Auto ซะเลย ซึ่งก็ได้ผลดีครับโฟกัสเข้าเกือบทุกภาพ แต่มันก็ขี้เกียจสลับไปมากับ Single AF เพราะบางภาพเราอยากจะโฟกัสจุดเน้นๆ มักทำไม่ได้

2. ติดเหลือง

อันนี้แทบจะแก้ไม่ได้ ต้องอาศัย Lightroom (ถ่ายเป็น Raw ครับ) มาปลอบขวัญตลอด โดยเฉพาะวันฟ้าหม่นที่ต้องปรับ WB เป็น Cloudy เนี่ย เรียกว่าฟ้าหม่นกลายเป็นฟ้าเหลืองกันเลยทีเดียว (เพราะต้องมานั่งแก้)

3. ไม่เหมาะกับโหมดต่อเนื่องอย่าง AF-C

ภาพที่ต้องใช้โหมดพวกนี้ก็อย่าง ถ่ายรถวิ่ง คนวิ่ง อันนี้จุดกลางพอกล้อมแกล้มได้ แต่จุดอื่นๆ รู้สึกโอกาสหลุดจะสูง เลนส์ค่ายยังหลุดบ้าง (ตัวถูกๆอะนะ) คงไม่แปลกถ้าเลนส์มือที่สามอย่างป้าแทมจะทำไม่ได้ดี อันนี้ถ้าใครจะเอาไปถ่ายกีฬาโดยใช้จุดโฟกัสรอบๆ คงไม่แนะนำ

สรุปเลยแล้วกัน

Tamron 17-50 F2.8 VC ก็เป็นเลนส์ที่คุ้มค่าตัวครับ แต่จะเอาให้ดีแบบ 17-55 f2.8 ของค่ายคงทำไม่ได้ ไม่งั้นค่ายคงไม่ได้ขายพอดี เลนส์ตัวนี้ทำให้ผมถึงบางอ้อว่า ทำใมมันเป็นเลน์ที่ได้รับความนิยมแต่อีกด้านก็มีคนขายทิ้งเยอะ เนื่องจาก Lifestyle การถ่ายภาพของแต่ละท่านไม่เหมือนกัน บางคนใช้ถ่ายพอร์ตเทรด ไปเที่ยว ของกิน(อมเหลืองยิ่งทำให้ดูน่ากิน) ก็คงใช้งายแบบแฮปปี้สวีวี่วี แต่คนที่เอาไปใช้รับงานอาจเคยเจ็บตัวมาเพราะดันไม่ได้โฟกัสให้ถูกจุด อาจโดนบ่นก็เลยคิดว่าจากกันลากันดีกว่า ตัวเองดีเกินไป ขายทิ้งไปซะหยั่งงั้น

ส่วนตัวสำหรับผมนี่เป็นเลนส์ที่เหมาะสำหรับถ่ายในครอบครัว ไปเที่ยว ถ้าถ่ายงานอาจไม่เหมาะที่จะเป็นเลนส์หลักเท่าไหร่ (แต่ก็เห็นช่างภาพใช้เยอะนะ) เมื่อได้มาก็ต้องฝึกทำความคุ้นเคยให้เยอะกว่าเลนส์ค่าย เรียกว่าต้องเรียนรู้ลักษณะนิสัยกันพอสมควร(ถ้าเป็นพวกส่องไฟล์ 100% บ่อยๆ อย่างผม) และถ้าคิดจะขายก็ทำใจ ราคาตกแน่นอน เอาเป็นว่านิยามสำหรับตัวนี้ที่ผมให้คือ จ่ายเท่าไหร่ เอ็งก็ได้เท่านั้น นั่นแล ต๊ะ ลา ลา…

ชมภาพจากเลนส์ตัวนี้ โดยคลิ๊กที่รูป เพื่อดูรูปใหญ่ (Process ทุกรูปจ๊ะ)

 

 

 

 

 

 

 

Comments

comments

Published by

The Ake Photography

Freelance Photographer base in Bangkok, Thailand.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *